-Γιατί τά Χριστούγεννα, αὐτὴ ἡ νύχτα δὲν ζητᾶ καθαροὺς· ζητᾶ ἀνοιχτὲς καρδιές; -Γιατί...ἐκείνη τὴ νύχτα ὁ Θεὸς δὲν κατέβηκε μὲ βροντές. Δὲν ζήτησε θρόνους. Δὲν ντύθηκε μὲ δύναμη;
Εξαιρετικό. Ζεστό. Αληθινό.
ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
(Ευχή για όλο τον κόσμο, για όλους όσοι πάσχουν, πονούν, νοσταλγούν, αγωνιούν - Ευχή και για την πατρίδα μας, να είναι αναστημένη και λεύτερη, μα νάναι απ’ το δικό μας το χέρι, άλλως λευτεριά δεν νοείται και δεν υπάρχει).
Χριστούγεννα!
Γιορτή αγάπης, γιορτή ελπίδας.
Ένα χαμόγελο χαράς
φωτίζει την ψυχή μας.
Και όλη η πλάση γύρω μας
χαρούμενη γιορτάζει,
γιατί γεννήθηκε ο Χριστός
στης Βηθλεέμ τ’ αγιάζι.
Γέλια, χαρές, τραγούδια κι’ ευτυχία.
κάτω απ’ το δέντρο σου, Χριστέ,
η Φάτνη Σου η θεία
κείτεται, κι’ όλα λαμπρά
μες στο χρυσό φαντάζουν,
χίλια στολίδια, άπειρα
παιχνίδια σε φωνάζουν.
Μα αύριο θα είναι χαρά;
θα ζήσει η ελπίδα;
της βίας και του πόλεμου
θα σπάσει η λεπίδα;
Ή μήπως τα Χριστούγεννα
είναι για να γελάμε,
να λέμε ποιήματα ευχές
κι’ ύστερα να ξεχνάμε!
Kαι μόλις πάψει η χαρά
και σβήσουν τα λαμπιόνια,
να σε σταυρώνουμε ξανά
Χριστέ, μα με… κανόνια.
Κι όμως, εσύ γεννήθηκες
να φέρεις την ειρήνη,
να σβήσουνε τα μίση πια
και του πολέμου η δίνη.
Πότε θα ’ρθεί η στιγμή αυτή
να ζήσουμε μαζί Σου
το μήνυμα που έφερε
η θεία Γέννησή Σου!
Ας ήταν τα Χριστούγεννα
να ήταν κάθε μέρα,
για ν’ αγαπάμε ολημερίς
και όλους πέρα ως πέρα!!
Ιωάννης Παναγάκος
Εξαιρετικό. Ζεστό. Αληθινό.
ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
(Ευχή για όλο τον κόσμο, για όλους όσοι πάσχουν, πονούν, νοσταλγούν, αγωνιούν - Ευχή και για την πατρίδα μας, να είναι αναστημένη και λεύτερη, μα νάναι απ’ το δικό μας το χέρι, άλλως λευτεριά δεν νοείται και δεν υπάρχει).
Χριστούγεννα!
Γιορτή αγάπης, γιορτή ελπίδας.
Ένα χαμόγελο χαράς
φωτίζει την ψυχή μας.
Και όλη η πλάση γύρω μας
χαρούμενη γιορτάζει,
γιατί γεννήθηκε ο Χριστός
στης Βηθλεέμ τ’ αγιάζι.
Χριστούγεννα!
Γέλια, χαρές, τραγούδια κι’ ευτυχία.
κάτω απ’ το δέντρο σου, Χριστέ,
η Φάτνη Σου η θεία
κείτεται, κι’ όλα λαμπρά
μες στο χρυσό φαντάζουν,
χίλια στολίδια, άπειρα
παιχνίδια σε φωνάζουν.
Μα αύριο θα είναι χαρά;
θα ζήσει η ελπίδα;
της βίας και του πόλεμου
θα σπάσει η λεπίδα;
Ή μήπως τα Χριστούγεννα
είναι για να γελάμε,
να λέμε ποιήματα ευχές
κι’ ύστερα να ξεχνάμε!
Kαι μόλις πάψει η χαρά
και σβήσουν τα λαμπιόνια,
να σε σταυρώνουμε ξανά
Χριστέ, μα με… κανόνια.
Κι όμως, εσύ γεννήθηκες
να φέρεις την ειρήνη,
να σβήσουνε τα μίση πια
και του πολέμου η δίνη.
Πότε θα ’ρθεί η στιγμή αυτή
να ζήσουμε μαζί Σου
το μήνυμα που έφερε
η θεία Γέννησή Σου!
Ας ήταν τα Χριστούγεννα
να ήταν κάθε μέρα,
για ν’ αγαπάμε ολημερίς
και όλους πέρα ως πέρα!!
Ιωάννης Παναγάκος